Er is nog steeds geen nieuws omtrent het eventueel aftreden van de Koningin. En dat is ook logisch. Eerst moeten we een nieuw kabinet hebben en de formatie loopt verre van soepel. Misschien een hint tijdens de troonrede in September? Wie weet. Veel eerder verwachten we dus de mededeling niet. Dan maar genieten van een lekkere zomer.

Op dit ogenblik is de datum waarop de koningin aftreedt, nog niet bekend.
Zodra er meer nieuws is over de troonsafstand, vindt u dat op deze site. Ook kunt u op deze pagina al het nieuws vinden rondom de troonopvolging, de troonswisseling en de troonsbestijging van onze nieuwe Koning.

Jeugd

Op 31 januari 1938 wordt prinses Beatrix Wilhelmina Armgard, Prinses van Oranje-Nassau, Prinses van Lippe-Biesterfeld geboren. Zij is het eerste kind van prinses Juliana en prins Bernhard. Vele tienduizenden Amsterdammers stromen na de bekendmaking van de geboorte naar het centrum van de stad. 21 vreugdeschoten worden op het Damplantsoen afgevuurd.
Tot mei 1940 woont prinses Beatrix in Baarn. Daar wordt ook haar zuster, prinses Irene(1939) geboren.

Oorlog

Wanneer de Tweede Wereldoorlog uitbreekt, vlucht het koninklijk gezin naar Groot-Brittannië. Als het daar ook niet meer veilig lijkt, vertrekt Juliana met Beatrix en haar zusje Irene naar Ottawa in Canada. Beatrix gaat daar naar de kleuter- en basisschool. In Canada wordt de familie uitgebreid met de komst van prinses Margriet. (1943)

Opleiding

In 1945 zetten prinses Beatrix en haar familie weer voet op Nederlandse bodem. Daar vervolgt de jonge prinses haar schoolcarrière. tussen krijgt ze er nog een zuster bij, prinses Marijke.(1947) Beatrix gaat onder meer naar ‘de Werkplaats’ van Kees Boeke in Bilthoven, een onderwijsvernieuwer. In 1956 doet ze eindexamen Gymnasium-A.
Beatrix vervolgt haar opleiding aan de Universiteit van Leiden, waar ze in de eerste jaren colleges rechtswetenschap, parlementaire geschiedenis, staatsrecht, toegepaste sociologie en economie volgt. Ze woont op het beroemde Rapenburg op kamers. In de eindfase van haar studie houdt Beatrix zich onder andere bezig met internationale staatkunde en geschiedenis. In de zomer van 1959 doet de prinses haar kandidaatsexamen rechten. Twee jaar later studeert ze af in een vrije studierichting.

Verloving

Op 1 mei 1965 wordt ze echter bij Drakensteyn hand-in-hand gefotografeerd met een onbekende man. Die foto verschijnt in het Britse tabloid Daily Express. Die middag publiceert De Telegraaf de foto op de voorpagina. De desbetreffende man blijkt Claus von Amsberg te heten. Ze hadden elkaar op oudejaarsavond 1962 ontmoet op een feestje in Bad Drilburg. Nederland moet erg wennen aan het idee dat de kroonprinses wilde trouwen met een Duitser die aan het eind van de Tweede Wereldoorlog in het nazi-leger heeft gediend. Er volgen vele protestacties. Beatrix en Claus slagen erin het Nederlandse volk, tijdens de aankondiging van hun verloving, te overtuigen van hun liefde.

Huwelijk

Op 10 maart 1966 vindt het burgerlijke huwelijk in het stadhuis van Amsterdam plaats en op dezelfde dag wordt het huwelijk kerkelijk ingezegend in de Westerkerk. Tijdens de rijtoer met de Gouden Koets wordt een rookbom tot ontploffing gebracht als protest tegen het huwelijk. Uit het huwelijk worden drie zoons geboren:Willem-Alexander Claus George Ferdinand (27 april 1967), Johan Friso Bernhard Christiaan David (25 september 1968) en Constantijn Christof Frederik Aschwin (11 oktober 1969). Het gezinsleven speelt zich in eerste instantie af op kasteel Drakensteyn.

Koningin Beatrix

In de ochtend van 30 april 1980, om 10:06, ondertekent koningin Juliana in het Paleis op de Dam te Amsterdam, de akte van abdicatie en was Beatrix formeel koningin. 's Middags wordt zij in de Nieuwe Kerk, tijdens een plechtige zitting van de Staten-Generaal en in het bijzijn van vertegenwoordigers van Europese vorstenhuizen, ingehuldigd als Koningin der Nederlanden. Rond 1980 is er sprake van grote maatschappelijke onrust. De economische situatie is moeilijk en er heerst grote woningnood. In Amsterdam is een grote kraakbeweging actief die de 30ste april uitriep tot actiedag onder het motto "geen woning, geen kroning". De feestelijke inhuldiging van Beatrix wordt daarom overschaduwd door het kroningsoproer in de Amsterdamse binnenstad; krakers en de Mobiele Eenheid leveren ware veldslagen in de straten. De mobiele eenheid kan met moeite voorkomen dat krakers oprukken naar de Dam om de plechtigheid in de Nieuwe Kerk te verstoren. Als één van haar eerste publieke optredens als koningin bezoekt Beatrix een dag na de inhuldiging gewonde ME'ers in het ziekenhuis.

In 1981 verhuist zij, samen met haar gezin, naar Den Haag. Paleis Huis ten Bosch wordt woonpaleis en paleis Noordeinde, gelegen in de Haagse binnenstad nabij het Binnenhof, werkpaleis. Als koningin neemt Beatrix een zakelijke, maar toch betrokken rol aan. Ze toont ons volk ook een spontane kant: haar onverwachte bezoek aan de Amsterdamse vrijmarkt op 30 april 1988, onmiddellijk ter plaatse te zijn bij de Bijlmerramp in 1994.
De eerste jaren van 21ste eeuw zijn voor onze koningin niet makkelijk. De discussies over de partner die Willem-Alexander kiest, de vader van Maxima bekleedde een regeringsfunctie onder het Videla-regime. Het huwelijk van haar zoon Friso verloopt niet goed omdat Mabel Wisse Smit een dubieus verleden heeft. Haar nichtje, prinses Margarita, dochter van haar zuster Irene, beschuldigt de koningin en andere familieleden van treiterijen en afluisterpraktijken tegen haar en haar echtgenoot, Edwin de Roy van Zuydewijn. Verdriet voor Beatrix is er ook na het overlijden van haar man prins Claus in 2002 en van haar ouders in 2004. En dan nog de droeve gebeurtenis op Koninginnedag 2009 in Apeldoorn.

Het leven brengt haar ook vreugde. Ze wordt grootmoeder en er worden haar enkele onderscheidingen toegekend. Het belangrijkste is nog wel haar geslaagde vervulling van het koningschap. Dit doet zij op een wijze die op iedereen, binnen- en buitenland, indruk maakt en respect afdwingt.

Utrecht, Donderdagavond 27 april 1967.
Om 19.57 wordt troonopvolger Prins Willem-Alexander Claus George Ferdinand geboren in het Academisch Ziekenhuis. Het is het eerste kind van Prinses Beatrix en Prins Claus.
Willem-Alexander krijgt er snel twee broers bij: Prins Friso (1968) en Prins Constantijn (1969).Hij brengt zijn jeugd door op Kasteel Drakensteyn.
Het lageronderwijs volgt hij op de Nieuwe Baarnse School. Daarna start zijn middelbare schoolopleiding.

Studie
In 1987 begint hij met zijn universitaire opleiding Geschiedenis aan de Rijksuniversiteit te Leiden. De prins krijgt een brede maatschappelijke ontwikkeling, met vakken zoals algemene en vaderlandse geschiedenis, economische geschiedenis, staatkunde en staatsrecht. In 1993 slaagt hij voor zijn doctoraal examen geschiedenis.
Tijdens zijn studie vervult hij steeds vaker representatieve taken bij officiële evenementen en bereidt zich op die manier l voor op het komende Koningsschap. Gelukkig geniet hij ook nog van het echte studentenleven en staat snel bekend als Prins Pils.
Na zijn studie wordt hij specialist op het gebied van de waterhuishouding, hetgeen hem meer aanzien geeft in de wereld.

Taken
Per 27 april 1990 werd hij benoemd tot adjudant van H.M. de Koningin in buitengewone dienst onder gelijktijdige bevordering tot Luitenant ter Zee van speciale diensten der 2de klasse oudste categorie, Koninklijke Marine Reserve. Sinds de aanvaarding van het koningschap door zijn moeder voert Willem-Alexander de titel Prins van Oranje. Hij is ook haar eerste troonopvolger. Hij vertegenwoordigt met grote regelmaat het Koninklijk Huis bij officiële gelegenheden in binnen- en buitenland. Op 5 februari 1998 werd prins Willem-Alexander benoemd tot lid van het Internationaal Olympisch Comité. Het toetreden van prins Willem-Alexander tot het IOC viel niet bij iedereen in goede aarde. Oud-schaatser Ard Schenk zei zich als mede-kandidaat voor de functie 'afgeserveerd' te voelen.

Hobby's
De prins heeft grote belangstelling voor de luchtvaart: hij behaalde diverse vliegbewijzen, waaronder het groot militair vliegbrevet.

Huwelijk met prinses Máxima
Na een aantal vriendinnetjes kiest hij tenslotte voor zijn grote liefde, de Argetijnse Máxima. De Nederlandse pers komt er snel achter dat de vader van Máxima, Jorge Zorreguieta, staatssecretaris van Landbouw is geweest tijdens de militaire junta-regering, hetgeen voor veel ophef zorgT. In juli 2001 verleent de regering toestemming aan onze prins van Oranje om met Máxima Zorreguieta in het huwelijk te treden.
Op 2 februari 20022 vindt het huwelijk plaats. Miljoenen tv-kijkers, in binnen- en buitenland, volgen de gebeurtenissen. De vader van Máxima, die het huwelijk van zijn dochter niet mocht bijwonen, volgt het spectakel met zijn vrouw in London. De 'kus'op het balkon kwam een beetje stijfjes over,zeker van onze Prins, maar de tranen van Máxima tijdens Argentijnse tangomuziek zal niemand meer vergeten.

Het prille gezinnetje
Op zondag 7 december wordt prinses Catharina-Amalia ín het Haagse Bronovo-ziekenhuis geboren. Zij is nu tweede in de lijn van troonopvolging. Het prinselijk paar is nu overgelukkig.
Op juni 2005 wordt hun tweede dochter, prinses Alexia, geboren. Op 10 april 2007 maakt dochter prinses Ariane het gezin compleet.

Jeugd

Prinses Máxima werd op 17 mei 1971 geboren als eerste dochter van Jorge Zorreguieta en Maria del Carmen Cerruti. Ze kreeg later nog twee broertjes en een zusje; Martín, Juan en Inés. Ze heeft ook drie halfzusters uit een eerder huwelijk van haar vader; Dolores, María en Angeles.
Máxima groeide op in een vrij bescheiden appartement in de straat Uriburu, in de nette wijk Barrio Norte in Buenos Aires. De familie bracht de zomervakanties door in Mar del Plata. De wintersportvakanties bracht de familie Zorreguieta door in het eigen vakantiehuisje in Bariloche, een bekend Argentijns vakantieoord en waar Máxima jaren later ook met Willem-Alexander ging skiën.

Opleiding

Máxima doorliep de middelbare school op het Northlands College in Buenos Aires, een op Britse aristocratische tradities geënte opleiding. Na het afronden van een studie economie aan de Universidad Católica Argentina (Katholieke Universiteit van Argentinië) werkte ze van 1995 tot 2000 in New York voor achtereenvolgens de banken HSBC, Dresdner Kleinwort Benson en Deutsche Bank.

Ontmoeting

In april 1999 ontmoette ze tijdens een feest in Sevilla de Nederlandse kroonprins Willem-Alexander. Samen met hem bracht Máxima in augustus 1999 een vijfdaagse vakantie door in het Argentijnse vakantieoord Bariloche. Tijdens die vakantie werd Willem-Alexander voorgesteld aan de ouders van Máxima. In de Nederlandse pers verschenen daarop de eerste speculaties over een mogelijke liefdesrelatie. Een klein jaar later verhuisde Máxima naar Brussel.

Huwelijk

Kort nadat bekend werd dat de relatie met Willem-Alexander serieus was, kwam de Nederlandse pers er achter dat de vader van Máxima, Jorge Zorreguieta, staatssecretaris van Landbouw was tijdens de militaire juntaregering van Jorge Videla in Argentinië (april 1976 tot en met maart 1981), waarbij enkele duizenden tegenstanders van het militaire regime gedwongen verdwenen of in gevangenissen geïnterneerd werden.
Op 17 mei 2001, haar dertigste verjaardag, is Máxima Zorreguieta bij Koninklijk Besluit het Nederlanderschap verleend op grond van artikel 10 van de Rijkswet op het Nederlanderschap. Dit was noodzakelijk, omdat zij door haar huwelijk lid zou worden van het Koninklijk Huis en voor dit lidmaatschap het Nederlanderschap een vereiste is.
Op 2 februari 2002 voltrok de burgemeester van de gemeente Amsterdam, Job Cohen, het huwelijk in de Grote Zaal van de Beurs van Berlage te Amsterdam. De kerkelijke inzegening vond plaats in de Nieuwe Kerk, door dominee Carel ter Linden (lid van de toenmalige Nederlandse Hervormde Kerk). Miljoenen televisiekijkers in binnen- en buitenland volgden de trouwplechtigheid. Twee momenten die later vaak herhaald zouden worden waren de tranen van Máxima tijdens Argentijnse tangomuziek, toen Carel Kraayenhof het nummer Adios Nonino ("Dag Vadertje") speelde en de balkonscène met "de kus".
Na haar huwelijk is haar volledige aanduiding Hare Koninklijke Hoogheid Máxima Prinses der Nederlanden, Prinses van Oranje-Nassau, mevrouw Van Amsberg

Maatschappelijke taken

Nog voor haar huwelijk met kroonprins Willem-Alexander is Máxima begonnen met een intensieve verdieping in de Nederlandse maatschappij, door middel van een inburgeringscursus. Al vrij snel na haar kennismaking met Willem-Alexander begon zij met het leren van de Nederlandse taal en moest zij zich verdiepen in allerlei aspecten van de samenleving, zoals de geschiedenis, het staatsrecht, de rol van het koningshuis en de Nederlandse gebruiken en gewoonten. Nadat hofdame Lieke Gaarlandt Máxima had geleerd over het protocol en de etiquette, werd in 2002 Pien Zaaijer, hoofd van de afdeling Bestuur en Wetgeving van het ministerie van Binnenlandse Zaken, als persoonlijk adviseur van de prinses aangesteld. Tijdens een kennismakingstournee door Nederland in de maanden voor haar huwelijk leek zij te genieten van de overweldigende belangstelling van de media. In het eerste jaar na haar huwelijk zette zij haar kennismakingstournee voort op de Nederlandse Antillen en Aruba. Prinses Máxima nam de tijd om zich te bezinnen op haar rol binnen de monarchie en de samenleving. Zij wilde daarmee voorkomen in dezelfde valkuilen te stappen als haar schoonvader prins Claus, die in zijn pogingen om een zinvolle maatschappelijke carrière op te bouwen, regelmatig opliep tegen de beperkingen die door de ministeriële verantwoordelijkheid gesteld worden aan leden van het Koninklijk Huis. De algemene opvatting was dat prinses Máxima meer vrijheid moest worden gegund dan haar schoonvader destijds kreeg. Aan het einde van haar introductieprogramma gaf zij op 14 februari 2005 een televisie-interview aan het programma NOVA. Daarin blikte zij terug op haar eerste jaren in Nederland en gaf zij haar visie op de integratie van allochtonen. Het programma trok 2,6 miljoen kijkers, een record voor het programma. Máxima is beschermvrouwe van het Oranje Fonds. Ook ondersteunt ze haar schoonmoeder en echtgenoot veelvuldig in het uitoefenen van hun officiële verplichten. In oktober 2004 nam ze zitting in de Raad van State waar koningin Beatrix voorzitter van is. Prins Willem-Alexander heeft al sinds zijn achttiende zitting in de raad. Het is bij de wet vastgelegd dat het staatshoofd voorzitter is en de troonopvolg(st)er op zijn of haar achttiende jaar zitting in de raad krijgt. In 2005 is Máxima lid geworden van de groep adviseurs van de VN-commissie voor het Internationale jaar van het Microkrediet en beschermvrouwe van Scouting Nederland. Zij volgde Prins Claus op. Ze is de doopmeter van prins Sverre Magnus van Noorwegen en gravin Leonore, dochter van prins Constantijn en prinses Laurentien.

Uitglijders

Op 18 oktober 2001 was Máxima betrokken bij een verkeersongeval. Komend vanuit de uitrit van paleis Huis ten Bosch in Den Haag verleende zij geen voorrang aan een passerende auto waarop zij hem aanreed. De bestuurder van die auto brak door de botsing zijn been. In de rechtszaak die volgde, werd Máxima veroordeeld tot het betalen van een kwart van de schade. Het restant van de schade bleef voor rekening van het slachtoffer, omdat deze te hard zou hebben gereden en zijn veiligheidsgordel niet droeg. Daarnaast was de weg niet voor doorgaand verkeer bedoeld. De naam van Máxima Zorreguieta werd veranderd in het rapport van de politie, iets wat eigenlijk niet mag, ook niet wanneer het een lid van het koninklijk huis betreft. (Maxima was ten tijde van het ongeval nog geen lid van het koninklijk huis.) In september 2007 raakte zij in opspraak door een rede, uitgesproken bij de presentatie van het rapport "Identificatie met Nederland". In haar toespraak zei zij onder meer 'de' Nederlander niet te hebben gevonden en dat 'de' Nederlandse identiteit niet bestaat. Deze uitspraken leidden tot een storm van kritiek.

Het prille gezinnetje

Máxima en Willem-Alexander krijgen drie kinderen:Catharina-Amalia Beatrix Carmen Victoria (7 december 2003), Alexia Juliana Marcela Laurentien (26 juni 2005), Ariane Wilhelmina Máxima Ines (10 april 2007) en wonen in Wassenaar.

Geschiedenis

Het Wilhelmus is het Nederlandse volkslied. Het lied bestaat uit vijftien coupletten die een acrostichon vormen: de eerste letters van de vijftien coupletten maken de naam Willem van Nazzov. De tekst wordt toegeschreven aan Filips van Marnix van Sint-Aldegonde, maar deze bewering is alles behalve zeker. De melodie is afkomstig van het spotlied Autre chanson de la ville de Chartres assiégée par le prince de Condé, dat werd gezongen tijdens het beleg van de stad Chartres door de Hugenoten in 1568. De oorspronkelijk zeer eenvoudige melodie werd in 1626 van melismatiek (klankbuigingen) voorzien.
Volgens een theorie werd het Wilhelmus tijdens het beleg van Haarlem, dus tussen 7 december en 31 december 1572 geschreven door Filips van Marnix, heer van St. Aldegonde.
Van het Wilhelmus wordt meestal het eerste couplet gezongen, soms gevolgd door het zesde, dat in de Tweede Wereldoorlog erg populair was. Het Wilhelmus is het Nederlandse volkslied sinds 10 mei 1932. Tot dan was het lied "Wien Neêrlands bloed" het volkslied. Wel had de jonge koningin Wilhelmina al bij haar inhuldiging in 1898 haar voorkeur voor het Wilhelmus te kennen gegeven. In de voorbereiding naar haar 25jarig regeringsjubileum werd dit officieel vastgelegd door de Nederlandse regering.

Wilhelmus van Nassouwe
ben ik, van Duitsen bloed,
den vaderland getrouwe
blijf ik tot in den dood.
Een Prinse van Oranje
ben ik, vrij onverveerd,
den Koning van Hispanje
heb ik altijd geëerd.

In Godes vrees te leven
heb ik altijd betracht,
daarom ben ik verdreven,
om land, om luid gebracht.
Maar God zal mij regeren
als een goed instrument,
dat ik zal wederkeren
in mijnen regiment.

Lijdt u, mijn onderzaten
die oprecht zijt van aard,
God zal u niet verlaten,
al zijt gij nu bezwaard.
Die vroom begeert te leven,
bidt God nacht ende dag,
dat Hij mij kracht zal geven,
dat ik u helpen mag.

Lijf en goed al te samen
heb ik u niet verschoond,
mijn broeders hoog van namen
hebben 't u ook vertoond:
Graaf Adolf is gebleven
in Friesland in den slag,
zijn ziel in 't eeuwig leven
verwacht den jongsten dag.

Edel en hooggeboren,
van keizerlijken stam,
een vorst des rijks verkoren,
als een vroom christenman,
voor Godes woord geprezen,
heb ik, vrij onversaagd,
als een held zonder vreden
mijn edel bloed gewaagd.

Mijn schild ende betrouwen
zijt Gij, o God mijn Heer,
op U zo wil ik bouwen,
Verlaat mij nimmermeer.
Dat ik doch vroom mag blijven,
uw dienaar t'aller stond,
de tirannie verdrijven
die mij mijn hart doorwondt.

Van al die mij bezwaren
en mijn vervolgers zijn,
mijn God, wil doch bewaren
den trouwen dienaar dijn,
dat zij mij niet verassen
in hunnen bozen moed,
hun handen niet en wassen
in mijn onschuldig bloed.

Als David moeste vluchten
voor Sauel den tiran,
zo heb ik moeten zuchten
als menig edelman.
Maar God heeft hem verheven,
verlost uit alder nood,
een koninkrijk gegeven
in Israël zeer groot.

Na 't zuur zal ik ontvangen
van God mijn Heer dat zoet,
daarna zo doet verlangen
mijn vorstelijk gemoed:
dat is, dat ik mag sterven
met eren in dat veld,
een eeuwig rijk verwerven
als een getrouwen held.

Niet doet mij meer erbarmen
in mijnen wederspoed
dan dat men ziet verarmen
des Konings landen goed.
Dat u de Spanjaards krenken,
o edel Neerland zoet,
als ik daaraan gedenke,
mijn edel hart dat bloedt.

Als een prins opgezeten
met mijner heires-kracht,
van den tiran vermeten
heb ik den slag verwacht,
die, bij Maastricht begraven,
bevreesde mijn geweld;
mijn ruiters zag men draven
zeer moedig door dat veld.

Zo het den wil des Heren
op dien tijd had geweest,
had ik geern willen keren
van u dit zwaar tempeest.
Maar de Heer van hierboven,
die alle ding regeert,
die men altijd moet loven,
en heeft het niet begeerd.

Zeer christlijk was gedreven
mijn prinselijk gemoed,
standvastig is gebleven
mijn hart in tegenspoed.
Den Heer heb ik gebeden
uit mijnes harten grond,
dat Hij mijn zaak wil redden,
mijn onschuld maken kond.

Oorlof, mijn arme schapen
die zijt in groten nood,
uw herder zal niet slapen,
al zijt gij nu verstrooid.
Tot God wilt u begeven,
zijn heilzaam woord neemt aan,
als vrome christen leven,-
't zal hier haast zijn gedaan.

Voor God wil ik belijden
en zijner groten macht,
dat ik tot genen tijden
den Koning heb veracht,
dan dat ik God den Heere,
der hoogsten Majesteit,
heb moeten obediëren
in der gerechtigheid.